“Najgorsze jest życie z nadzieją. Wstajesz rano i myślisz 'a może jednak'. Żyjesz nią cały dzień i myśląc, że może będzie po Twojej myśli uśmiechasz się pod nosem. Jednak przychodzi wieczór i dochodzisz do wniosku, że to tak cholernie nierealne by było prawdziwe. Nadzieja pryska, a Ty ledwie wytrzymujesz kolejne rozczarowanie. ”
“Skończ w końcu doszukiwać się problemów. Przestań się bać. Zacznij mówić. Mów o tym co czujesz. Bez wstydu. Bez martwienia się o to co sobie pomyśli. Milcząc kopiesz sobie większy dołek. Bądź taką jaką byłaś pare miesięcy temu. Wolną, beztroską, z marzeniami i podniesioną głową. Jeśli coś ma runąć to runie i tak. Nie zmienisz tego co zapisane. Skończ szukać u siebie wad, winy za to co się stało dotychczas.
“Wiesz co jest największą tragedią tego świata? Ludzie, którzy nigdy nie odkryli, co naprawdę chcą robić i do czego mają zdolności. Synowie, którzy zostają kowalami, bo ich ojcowie byli kowalami. Ludzie, którzy mogliby fantastycznie grać na flecie, ale starzeją się i umierają, nie widząc żadnego instrumentu muzycznego, więc zostają oraczami. Ludzie obdarzeni talentem, którego nigdy nie poznają. A może nawet nie rodzą się w czasie, w którym mogliby go odkryć”
“Miłość to forma uprzedzenia. Kochasz to, czego potrzebujesz, kochasz to,
co poprawia ci samopoczucie, kochasz to, co jest wygodne. Jak możesz
twierdzić, że kochasz jednego człowieka, skoro na świecie jest dziesięć
tysięcy ludzi, których kochałabyś bardziej, gdybyś ich kiedyś poznała?
Ale nigdy ich nie poznasz.”